Jean-Marie Dedecker denkt de samenleving te kunnen redden met zijn nieuwe boek “Hoofddoek of blinddoek”. “Stop het importeren van armoede”, stelt hij, “want migratie kost ons jaarlijks 7,67 miljard euro”.

-> lees meer

-> discussieer verder

“Ik vind het erg belangrijk dat we met zo’n brede boodschap ook een breed scala van artiesten moeten optrommelen.. Het hokjesdenken is iets waar ik altijd al mijn laars aan heb geveegd en ook nu in het teken van verdraagzaamheid wil ik daar komaf mee maken.” (Frederik Sioen)

Frederik Sioen: muzikant

-> Lees meer

-> discussieer verder

“Maar ik zie provocaties die, bedoeld of niet, mensen uit elkaar drijven. Ik mis de kwaliteit. Heeft al dat geschreeuw de afgelopen twee jaar geleid tot één geniaal idee over hoe we de inburgering of radicalisering moeten oplossen? Nee. Oplossingen vergen tijd, onderzoek, kennis. Daar zijn politici niet dol op, want ze willen snel beleid. Met nuances krijg je dat niet. Maar met kreten ook niet.” (Naema Tahir)

Naema Tahir: schrijfster

-> lees meer

-> discussieer verder

Kenan Serbest ‘live’

Literair auteur, illustrator en cartoonist Kenan Serbest tekende live tijdens Talkinghead’08.
Hieronder zijn cartoons:

Talkinghead’08 start met een salongesprek

Kunstenaars geven tijdens het salongesprek op de stART Dag van het Forum voor Amateurkunsten het startschot voor een ‘estafette’ aan dialogen waaraan ook U kan deelnemen! Geen debat of discussie, maar ontmoeting en interactieve uitwisseling in een ongedwongen kader.

Wie is beter geplaatst dan kunstenaars om communicatiebarrières tussen mensen van verschillende culturen te doorbreken of samen een dialoog aan te gaan omtrent visies op de diverse samenleving? Talkingheads spoort kunstenaars aan om duo’s te vormen, één allochtoon en één autochtoon, om elkaar te ontmoeten en in dialoog te treden, om samen nieuwe initiatieven op te zetten of elkaar te laten beïnvloeden met respect voor elkaars identiteit.

Hoe tackelen kunstenaars de multiculturele samenleving als persoon en bij hun eigen artistieke creatieprocessen? Wat betekent interculturele dialoog in een artistiek perspectief? Zijn het daarbij enkel de hybride uitingen, de ‘fusion arts’, die het zuurstofgehalte in de maatschappij moeten verhogen? Leven er nog steeds teveel stereotypen of verstarde ideeën van een ‘folkloristische cultuurbeleving’ uit een denkbeeldig Allochtonië? Soms verwijnt de schepper van kunst onder de noemer allochtoon, waardoor de kunstenaar haast niet meer van zijn ‘multicultureel’ statuut afraakt.

Talking Heads zijn o.a.: Hazim Kamaledin met Erwin Jans; Gökhan Girginol met  Eric Raeves; Souad Boukhatem met Michael De Cock;  Allel El Berkani met Hans Herbots

Moderator: Stefaan Anrys is Afrika-journalist voor MO* Mondiaal Magazine en werkt daarnaast ook als freelancer voor Belgische magazines en kranten, waaronder De Tijd, Libelle en Elders & Anders. Rond 17u30 brengt Gökhan Girginol, laureaat van de kif kif awards voor spoken word, een korte live act.

Bij het vorige debat – Talkinghead’07 – waren ook oa.  Jan Van Imschoot en Rachida Lamrabet betrokken.

Wanneer? Zaterdag 15 november 2008 om 15u30 tot 18u.
Waar? pand ‘Koloniale Waren’ (Kunstencentrum Belgie) Koningin Astridlaan 81-83, Hasselt

Nog geen audiobestanden beschikbaar

Binnenkort de Talkinghead podcast, met interviews, opinie en de debatten.

“Ik zou veel liever ruzie hebben met een allochtone kunstenaar wiens werk mij totaal niet aanspreekt, dan een soort ‘knuffelbeer-allochtoon’ wiens werk wordt getolereerd en tegelijk onschadelijk gemaakt.” (David Van Reybroeck))

Schrijver David Van Reybroeck

-> discussieer verder

“Als we met allochtone kunstenaars werken, ben ik geïnteresseerd in hoe hun manier van werken en kijken ook iets zegt over mijn manier van werken en kijken. In hoeverre de dialoog tussen die twee kunstenaars leidt tot de verrijking die we elk afzonderlijk niet zouden kunnen bereikt hebben. (…) Het is een ontmoeting tussen kunstenaars, die gebaseerd moet zijn op een soort dialoog.”

“Ik merk nu al te vaak dat men vanuit een ‘verdraagzaamheidsgedachte’ die allochtone kunstenaars wil programmeren en zodoende deze kunstenaars eigenlijk doodknuffelt in een hoekje. Dat vind ik geen interessant uitgangspunt. Ik zou veel liever ruzie hebben met een allochtone kunstenaar wiens werk mij totaal niet aanspreekt, dan een soort ‘knuffelbeer-allochtoon’ wiens werk wordt getolereerd en tegelijk onschadelijk gemaakt. (…)”

“Een concreet voorbeeld. We zijn dit jaar in Brussel begonnen met een stadsdichter collectief. Eén van de vier gekozen stadsdichters is een Marokkaanse ’straatdichter’, een poëzie die rechtstreeks aan de hiphop ontleend is. Hij is overigens de meest Brusselse van alle stadsdichters. Hij is de enige die er geboren en getogen is. Ook dat relativeert het ‘wij-zij’ onderscheid. Welnu. Die straatpoëzie fascineert mij als dichter en tegelijkertijd begrijp ik het ook niet. Technisch virtuoos, gegoochel met woorden en klanken. Inhoudelijk: enerzijds spiegelrei met rijmvormen, anderzijds een soort maatschappelijke collère. Allemaal dingen die ik niet ken vanuit de Vlaamse poëzie. Je zou makkelijk kunnen zeggen: we nemen dat erbij, dat is interessant, een beetje exotisch … Maar ik wil verder gaan dan dat. Ik merk nu, na een jaar dialoog met hem, dat mijn poëzie de invloed ondergraaft wat hij doet. Het heeft een zeer bevrijdend effect op mijn manier van schrijven. Ik zie plotseling ook de grenzen en muren van die zogenaamd ‘vrije’ Vlaamse poëziewereld bestaat. De confrontatie met zijn poëzie helpt mij mijn dichtwerk te overstijgen. Tegelijkertijd zeg ik tegen hem ook dat ik de helft van zijn verzen kitsch, overbodig, niet scherp genoeg vind. Dat is dan wat ik vanuit de Vlaamse poëzie traditie ken. Dat zijn soms harde gesprekken.”

Quotes uit het eerste Talking Heads debat op de stART dag georganiseerd door het Forum voor Amateurkunsten, op 1 december 2007 in de Centrale in Gent.

Talkinghead’07: het volledige debat

Dēmos organiseerde op de stART-dag van het Forum voor Amateurkunsten een interactief debat rond het thema ‘Hoe kan de instroom van allochtonen in het Vlaamse kunstenlandschap bevorderd worden?’.

Het debat werd geen klassiek debat, maar een gedurfde, tegendraadse en vernieuwende dialoog. Onder het moderatorschap van Gie Goris (hoofdredacteur Mo*-magazine) werden een aantal veralgemeningen, misverstanden en het hokjesdenken doorprikt. Hoe goed kent men de ander? Hoe denken deze kunstenaars over het begrip diversiteit? Wat kan het veld doen om bruggen te bouwen tussen talentontwikkeling en organisaties, om artistieke diversiteit te stimuleren en lokaal talent te doen openbloeien in de creatieve stad?
Aan het woord zijn: Hazim Kamaledin en Michael De Cock (artistiek leider ’t Arsenaal); Allel El Berkani (regisseur) en Jan Van Imschoot (beeldend kunstenaar); Rachida Lamrabet (schrijfster) en David Van Reybrouck (schrijver)

“De kunstwereld vertrekt vanuit een Anglo-Europese basis om kunst te definiëren. Al wat daar niet aan beantwoordt, wordt als exotisch of kitsch beschouwd.” (Rachida Lamrabet)

Schrijfster Rachida Lamrabet

-> discussieer verder

“Ik geloof ook dat de doorstroming van etnisch culturele minderheden naar de kunstwereld een vernieuwend effect kan hebben. Op die manier kan er voldoende ‘zuurstof’ gegeven worden aan de kunsten. Over dialoog. Dat klinkt heel mooi, maar dan moet je twee partners hebben die op ‘gelijkwaardige basis’ worden behandeld, wiens woorden evenwaardig worden geacht en waarbij beide er vanuit gaan dat van elkaar geleerd kan worden. Dat bestaat momenteel niet.”

Quotes uit het eerste Talking Heads debat op de stART dag georganiseerd door het Forum voor Amateurkunsten, op 1 december 2007 in de Centrale in Gent.

Naima Charkaoui ‘Het tij kan nog keren’

Q- Zal de verkiezing van Barack Obama tot president van de VS een invloed hebben op het minderhedendebat en -beleid in ons land?
A- ‘Ik denk dat we dat effect niet mogen overschatten’, zegt Naima Charkaoui, coördinator van het Minderhedenforum. ‘En ik zou ook niet té optimistisch zijn.’
Q- Waarom niet?
A- ‘Omdat we moeten afwachten wat hij ervan terechtbrengt. Nu is het enthousiasme groot, maar het tij kan nog keren. Al mogen we de symbolische betekenis van zijn verkiezing niet onderschatten. Wij hopen dat zijn slogan Yes, we can! ook bij ons tot meer voluntarisme leidt in het beleid.’
Q- Dreigt er ook geen verharding van het debat? In TerZakewerd meteen de vraag gesteld of minderheden bij ons nu niet uit hun slachtofferrol’ moeten komen.
A- ‘Dat mag niet de les zijn die we hieruit trekken. Dat een zwarte president in de VS mogelijk is en bij ons nog niet, zegt vooral veel over de verschillen tussen de Amerikaanse en Europese samenleving. Een minderhedenbeleid moet afgestemd zijn op de emancipatie van de hele groep, niet op het succes van één uitzonderlijk getalenteerd individu. Wat geldt voor de vrouwenemancipatie, geldt voor het minderhedenbeleid: pas als allochtonen met gemiddelde kwaliteiten kunnen doorstoten naar belangrijke posities, zal de gelijkwaardigheid een feit zijn.’
Q- Waar moeten onze prioriteiten liggen?
A- ‘Onderwijs en werk. En de beeldvorming in de media moet evenwichtiger. Wij pleiten voor een minderhedenmasterplan, met  als uiteindelijke streefdoel om in alle sectoren van de maatschappij een vertegenwoordiging van 10 procent te hebben.’

bron: Joël De Ceulaer uit www.knack.be op 07/11/2008

Next Page »